Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νότες θα κλέψω

      
        Να, που ανασαίνω πάλι !

       Φιλόξενη η άγραφη επιφάνεια,
       καλοδεχούμενα τα νέα σχήματα,
       άτακτα χαράζουν της σκέψης τα ζιζάνια
       εφήμερα ή όχι, στο χάρτινο κορμί..."

       Βυθίζω...
       του μυαλού μου τα νοήματα
       στην αμόλυντη παρθένα "γη"...
       γράφω... σκίζω... ξαναγράφω.

       Νομίζω
       με το γραπτό μου θα ξορκίσω
       της μνήμης τα φαντάσματα
       το πόνο να σταματήσω.

       Δρασκελίζω
       τον κόσμο με σπουδή,
       λαγκάδια δύσβατα περνάω και βουνά,
       ψάχνω για συμπόνια κι ανθρωπιά,
       να φτιάσω μιαν ωδή
       όλοι να την τραγουδήσουμε μαζί.

       Ψυχή βάνω στο στίχο
       και όμορφες νότες κλέβω...
                           [φτερά να γένουν,
       όνειρα λεύτερα, αντάμα τον ήχο,
       πέρα απ' τα όρια να ταξιδεύουν...

       Φοράω τα φτερά μου,
       έτοιμη, έξω από τη σκέπη
       είμαι, να ταξιδέψω...
       μ' άρμα μου τη σκέψη.
       ____________________
          Κάθυ Ματαράγκα


* Σας καλωσορίζουμε στα ''έπεα μη πτερόεντα''... εδώ, θα καταγράφουμε λόγια και έννοιες που δεν αμφισβητούνται ή που δεν θα διαψευσθούν (όπως έχουμε συνηθίσει να συμβαίνει στο διαδίκτυο). Με το δεδομένο βέβαια πάντα, της δύναμης της φήμης και την ταχύτητα της
διάδοσης της...

Ο Όμηρος ισχυρίζεται στην Ιλιάδα, (Α 201) ότι τα λόγια
αφού βγουν από το στόμα μας τα παίρνει ο αέρας, για
 
αυτό και είναι "Έπεα... Πτερόεντα", «φτερωτά λόγια».

Το
 λατινικό «scripta manent, verba volant», δηλαδή «τα γραπτά μένουν, τα λόγια πετούν», αναφέρεται με μικρές διαφοροποιήσεις στο ίδιο. Η αντίληψη είναι η ίδια. 

Στις μέρες μας τα ''έπεα πτερόεντα'' δηλαδή τη φράση ''φτερωτά λόγια'' ή τα ''λόγια που πετούν'' συνηθίζουμε να τα χρησιμοποιούμε για να χαρακτηρίσουμε:  
.  Λόγια που δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, αφού δεν έχουν καταγραφεί και έτσι είναι εύκολο ν΄αμφισβητηθούν ή και να διαψευσθούν ως λεχθέντα, και...
τη δύναμη της φήμης και την ταχύτητα διάδοσής της προς όλες τις κατευθύνσεις.

* Εσείς μπορείτε να υιοθετήσετε ότι σας πηγαίνει καλύτερα...
______________________________________________________________


* Φωτό, Ο δημιουργός της την ονομάζει τρισδιάστατη φωτογραφία τη δανειστήκαμε για το ''σχετικά'', του μπλογκ, ανάμεσα σε αρκετές εδώ 


  έπεα.. μη πτερόεντα  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διάβα να γίνει το νερό

Να πλέξω θέλω στίχο στη θάλασσα αφιερωμένη, βελούδινο να παίξω ήχο, στην άγρια αναδεμένη, μήπως την ηρεμήσω...
'Οχι αυτή των ποιητών, την χιλιοτραγουδισμένη, αλλά εκείνη των λυγμών...
για 'κείνους που αθρόα...            [διακινούνται απελπισμένοι, αφού σύνορα δεν έχει                         [η εμπορεία ψυχών, κι η απόγνωση για σωτηρία [ακριβοπληρωμένη, σε φλοίδες γης...                      [στο Αιγαίο των πνιγμών...
Κι ονειρεύομαι... διάβα να γίνει, το νερό, στοργικά τη δίψα να μερεύει, να ρέει φιλόξενο και δροσερό, αλλιώς... κάλλιο να στερεύει.
Κι ονειρεύομαι... να κοινωνήσουν οι θρησκείες, τ΄αθρωποθεριού τα πάθη να΄συχάσουν,

Το τελευταίο βλέμμα

Να ξεριζώσω ήθελα το τελευταίο σου το βλέμμα να μη βουλιάζω... αργά, να μην πνίγομαι στο τέλμα.
Ψάχνω ένα αφήγημα, νέα στοιχεία νάβρω, ν' αλλάξω της μνήμης μου το θέμα, βασανιστικά να μην κυλά σε κάθε φλέβα... το τελευταίο σου το βλέμμα.
Που με παγώνει... και με ζεσταίνει, με αρρωσταίνει... και με γιατρεύει.
Είναι ζεστή, γλυκιά, η βραδιά... και το κουρασμένο μου μυαλό έχει πάλι συντροφιά τον πόνο, τον φίλο τον παλιό...
Ψέμματα δεν θα σου πω, πιάνω μαζί του πάλι να μιλώ, σαδιστικάτον προκαλώ...
Ανταποκρίνεται...  και πρόθυμα με κάνει να πονώ, μα και τρυφερά... χωρίς ν' απορεί, απλόχερα με παρηγορεί...
"Αφέσου στο τίποτα...μην έχεις προσμονή,  μου λέει,  μη φοβάσαι τη πληγή,  λιγότερο κάθε φοράπαρέα θα σου κάνει κι ας αιμοραγεί” ...  ______________________________________________                                 Κάθυ Ματαράγκα<

κι Έμαθα να Ζω

Χρειάστηκα όλους όσους
πίστεψα και...
με πρόδωσαν.

Χρειάστηκα όλους όσους
αγάπησα και...
με πόνεσαν.

Χρειάστηκα όλους όσους
μεγάλωσα μαζί και...
με παγίδεψαν.

Χρειάστηκα όλους όσους
ήταν υπεράνω υποψίας και...
με κλέψανε.

Χρειάστηκα χωρίς όρια
                             [αθωότητα,
πρόθυμη βορά
                     [στην αγριότητα
όταν σαρκοβόρα στήναν χορό,
ανυπόμονα και πεινασμένα
γύρω μου...

Χρειάστηκα πίστη βαθιά,
στην Αγάπη και το Καλό,
να με κρατήσει σε τροχιά,
στο χάος να μη χαθώ.

Χρειάστηκα όλα μου τα λάθη
για να μάθω να με προστατεύω.

Χρειάστηκα όλη μου τη ζωή,
για να “μάθω” πως να ζω...

Πέταξα όλα μου τα πάθη
για να μάθω πως.... ν' αντέχω. _____________________ Κ.Ρ.Μ


 έπεα.. μη πτερόεντα