Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

St.Hawking, Μήπως απλά είμαστε παροδικοί θεματοφύλακες και δεν ανήκει τίποτε ?



«Οι άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να αμφισβητούν την αξία του καθαρού πλούτου. Είναι η γνώση πιο σημαντική από τα χρήματα; Μπορεί να έχουμε πραγματικά κάτι δικό μας, ή είμαστε απλά παροδικοί θεματοφύλακες;», 

προειδοποιεί ο Stephen Hawking σε άρθρο του στην εφημερίδα Guardian... 


Το ανθρώπινο είδος θα χαθεί, αν συνεχιστεί η προ Brexit στάση των ανθρώπων για τα χρήματα και τον πλούτο.

- Καλεί την Μ. Βρετανία μετά την έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αναθεωρήσει την αξία του χρήματος και του πλούτου, ώστε να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Εκτιμά, ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος επηρεάστηκε από τον τρόπο με τον οποίο ιεραρχεί η σύγχρονη κοινωνία τα υλικά αγαθά.

- Όσο για τις συνέπειες του δημοψηφίσματος, αυτές εκτιμά ότι θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην επιστημονική έρευνα. Όπως τονίζει ο διάσημος Βρετανός θεωρητικός φυσικός, το Brexit θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στις επιχορηγήσεις για έρευνες σε μαθητές με προβλήματα αναπηρίας.

- Τα χρήματα τονίζει, μπορούν να δώσουν την ελευθερία στα ξεχωριστά άτομα και η φτώχεια αντίθετα, να τα παγιδεύσει και να τα περιορίσει.

- Ως άνθρωπος με σοβαρή αναπηρία, κάνει σαφές ότι για εκείνον τα χρήματα είναι απλά ένα μέσο για να κάνει τη δουλειά του και να λειτουργήσει και ότι ποτέ δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει τους κατόχους του πλούτου που τον στήριζαν οικονομικά.

«Έχω μιλήσει στο παρελθόν για την ανησυχία μου ότι οι περικοπές των κρατικών δαπανών στη Βρετανία θα επηρεάσουν αρνητικά τις επιχορηγήσεις σε μαθητές με αναπηρία. Αυτή η χρηματική υποστήριξη με βοήθησε πολύ κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Στην περίπτωσή μου βέβαια, τα χρήματα όχι μόνο με βοήθησαν να κάνω την καριέρα μου, αλλά με κράτησαν κυριολεκτικά ζωντανό!»
Ο Hawkings προέτρεψε την διαιρεμένη Βρετανία να αλλάξει τη γενική στάση της απέναντι στα χρήματα και έκανε λόγο για συνεργασία των πολιτών για ένα κοινό όραμα.

«Να συνεργαστούμε όλοι μας για ένα κοινό όραμα και η προσπάθεια μας αυτή μπορεί να διασφαλίσει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να επιβιώσει. Θα πρέπει να προσαρμοστούμε, να επανεξετάσουμε και να αλλάξουμε κάποιες από τις θεμελιώδεις παραδοχές μας σχετικά με το τι εννοούμε με τον όρο πλούτου, την κατοχή πλούτου, τι είναι δικό μου και τι δικό σου. Ακριβώς όπως τα παιδιά, θα πρέπει να μάθουμε να μοιραζόμαστε.
Εάν αποτύχουμε, τότε οι δυνάμεις που συνέβαλαν στο Brexit, ο φθόνος και ο απομονωτισμός, που δεν κυριαρχούν μόνο στην Βρετανία αλλά σε όλο τον κόσμο, το πνεύμα του να μην μοιραζόμαστε, η αποτυχία να διαιρέσουμε τον πλούτο πιο δίκαια, τόσο εντός όσο και εκτός των εθνικών συνόρων, οι δυνάμεις αυτές λοιπόν, θα ενισχυθούν. Αν συμβεί αυτό, δεν θα ήμουν αισιόδοξος για τη μακροπρόθεσμη προοπτική του είδους μας».



έπεα.. μη πτερόεντα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τραγούδι για τον έρωτα

Έχουν πολλά γραφτεί,
μα εκείνος θάναι πάντα νέος,
έρωτας... μοιραίος
στο πρώτο φιλί.

Υγρό το στόμα
αργά ανοίγει...
κι αιώνια λες θα ανασαίνει,
ζεστές ανάσες μ' απληστία
να ρουφάει,
νόημα κι ουσία να έχει η ζωή
φωτιάς φιτίλι η ψυχή...

Παντού... έρωτα θυμίζει.

Ορμητικά η άνοιξη απλώνει,
φρέσκο και τρυφερό,
της λεμονιάς το νέο φύλλο...

Τη πεταλούδα αναστατώνει
καθώς το σώμα του τεντώνει...

Κι όλα στις γλάστρες όλα τ' ανθισμένα...
στον ήλιο να στρέφονται,
από την έλξη μεθυσμένα.

Κι εσύ...
τη κιθάρα σου πιάνεις και μου λες,
''Το τραγούδι να γραφτεί...
καρδιές δυνατά θέλει να χτυπάνε
ματιές να κελαϊδάνε,
και σφιχτή την αγκαλιά...
με δύναμη να καίει...
_______________________
Κάθυ Ματαράγκα

 έπεα.. μη πτερόεντα 

Το Κάλεσμα

Ελάτε... άστρα, μείνετε για λίγη συντροφιά, στενό δρομάκι να φωτίσω, απόψε, και 'σεις κάστρα... μέσα να σφαλιστώ, οι καιροί να μη με πιάνουν πια, τις πύλες σας ανοίξτε,
θα μιλήσω και στα όνειρα, στο μύθο να με βάλουν, σ' ένα Πήγασο πάνω, να καλπάσω, με τα φτερά του να πετάξω, μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,
Ελάτε... σύννεφα, σκεπάστε με... η καταιγίδα να μη με φτάσει, την ασημένια τους κλωστή, απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη, να δεθώ σφιχτά με τη ζωή, μη χαθούμε [στου δρόμου τη στροφή.
Ελάτε... σειρήνες, μελωδικά να με μεθύσετε, με υποσχέσεις ψεύτικες, να με παραπλανήσετε, βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,
το λίκνισμα των κοράλλιων απ' της θάλασσας το χάδι, να κάνετε νανούρισμα γλυκό, τα μάτια μου να κλείσω, χρόνο να μη μετρώ... ________________________________

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Να σταματήσουμε να ''γυρίζουμε τον τροχό'' στο εργαστήριο 

Τι άλλο πρέπει να γίνει ακόμα για να ξεστραβωθούμε ?  Αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ... Αν δεν ξεστραβωθούμε τώρα... σ' αυτήν την άγρια συγκυρία, πιστεύει κανείς ότι θα το πράξουμε στην νηνεμία και στην ευμάρεια ? 
Θα ήταν ευεργετικό να ανατρέξουμε στην ''ιερή'' αλλά κακοποιημένη Ιστορία μας, για να δούμε ότι "γυρίζουμε έναν τροχό" εργαστηρίου, σαν σωστά πειραματόζωα,  ποιών ιθυνόντων άραγε....?

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αρχέγονη ''εφηβεία'' μας, που βρισκόμαστε χρόνια τώρα.... Αιώνες...

Είμαστε κρεμασμένοι,  "άψυχες μαριονέτες" λες,  στα χέρια άτεγκτων σκληρών αφεντάδων με έμπειρα χέρια να κρατούν τους "σταυρούς" με τα τα σχοινιά ...
Πολλούς βολεύει ο Ναρκωμένος Νους... Ένα ''λοβοτομημένο'' πνεύμα χρειάζεται τον Φανατισμό, την Ομαδοποίηση και τον Φόβο για να λειτουργήσει και να παράξει την υπακοή.
Εκπαιδεύεται να ΜΗΝ έχει κρ…