Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αν ήμουν... Μα δεν είμαι, γιαυτό θέλω να μην μάθω να ανέχομαι



Γράφτηκε το Νοέμβριο του 2012 και είναι επίκαιρο και φρέσκο, λες και γράφτηκε σήμερα, για το τώρα... Αυτό το άθλιο "Τώρα", αυτόν άθλιο Νοέμβριο του άθλιου 2016, περιμένοντας ένα εξίσου άθλιο 2017... Κι αυτό είναι το χειρότερο απ' όλα, το "Ζωή Χωρίς Προοπτική".
Μα, εγώ θέλω... να μην μάθω να ανέχομαι, να μην συνηθίσω τον βούρκο και ελπίζω ότι...

7 Νοεμβρίου 2012 · 

Αν ήμουν Σαμαράς, θα χαιρόμουν που έχω έναν τόσο υπάκουο και φιλήσυχο λαό. Έναν λαό έτοιμο να θυσιαστεί για όποιο θέμα εγώ και οι συνεργάτες μου στα ΜΜΕ, του ζητήσουμε να θυσιαστεί. Θα χαιρόμουν που έχω τον πιο φοβισμένο και ευκολόπιστο λαό, της Ευρώπης.

Αν ήμουν Μέρκελ, θα χαιρόμουν, που έχω το πιο ήσυχο και πρόθυμο πειραματόζωο, έτοιμο να δοκιμάσει κάθε πείραμα, ακόμη και αν αποδεδειγμένα το πείραμα έχει αποτύχει δύο φορές, μέσα σε 2,5 χρόνια. Θα χαιρόμουν που αυτό το πειραματόζωο νομίζει ότι θα παραμείνει στην Ευρωζώνη και ότι θα είναι ευτυχισμένο μόνο μέσα στην Ευρωζώνη. Θα χαιρόμουν γιατί αυτό το πειραματόζωο, δεν μου χαλάει τα σχέδια και την πιάτσα γιατί το πάθημά του θα το χρησιμοποιήσω ως μάθημα για τους υπόλοιπους.

Αν ήμουν Βενιζέλος, θα χαιρόμουνα που με τέτοιον λαό, τα αφεντικά μου, θα συνεχίσουν την κερδοφορία τους, στο διηνεκές.

Αν ήμουν Κουβέλης, θα χαιρόμουν μόνο και μόνο που κατάφερα να έχω τον Ψαριανό συνεργάτη. Θα χαιρόμουν που επί χρόνια τους είχα πείσει να με θεωρούν σοβαρό και έναν από τους πιο σοβαρούς πολιτικούς.

Αν ήμουν ΔΝΤ, θα χαιρόμουν που κατάφερα να κάψω με τις συνταγές μου ΚΑΙ έναν ευρωπαϊκό λαό, που μέχρι πρότινος είχε κάποιον τσαμπουκά, να τον αφυδατώσω και να τον τρομοκρατήσω, μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες μου.

Αν ήμουν τράπεζα, θα ευγνωμονούσα τον ελληνικό λαό, που μου εξασφαλίζει ανακεφαλαιοποίηση, 25 δισεκατομμυρίων, για τα ταμεία μου, αναλαμβάνοντας αυτός με τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους, την αποπληρωμή τους. Θα τον ευχαριστούσα γιατί κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει.

Αν ήμουν ΜΕΓΚΑ, θα χαιρόμουν που έχω μόνιμους αποχαυνωμένους θαμώνες και φανατικούς θεατές, αν και η παράσταση που ανεβάζω κάθε βράδυ, αλλά και το πρωί, είναι τόσο κακοπαιγμένη, και τόσο ίδια. Θα χαιρόμουν γιατί, ότι και να τους πω, δεν πρόκειται να ξεκολλήσουν το τηλεκοντρόλ από το χέρι και δεν πρόκειται να πάψουν να καταναλώνουν ότι αηδία τους πλασάρω. Ελληνική ή Τούρκικη.

Αν ήμουν εφοπλιστής, θα χαιρόμουν που πληρώνουν άλλοι φόρους για μένα, για να υπάρχει ο εθνικός μύθος της ελληνικής ναυτιλίας. Θα χαιρόμουν που με το 3ο μνημόνιο αναμένεται να πληρώσω 80 εκατομμύρια φόρους και θα χαιρόμουν που δεν είμαι ανάπηρος γιατί θα έπρεπε να πληρώσω 82 εκατομμύρια φόρους. Πάντα σύμφωνα με το 3ο μνημόνιο.

Αν ήμουν βιομήχανος, θα χαιρόμουν που η ζωή στην Ελλάδα είναι τόσο εύκολη και γίνεται ακόμη ευκολότερη από τον φτηνό και πρόθυμο λαό της. Που έχω και θα έχω εργαζόμενους υποταγμένους, φτηνούς, άτολμους, εύκολα διαχειρήσιμους, χωρίς συμβάσεις, ωράρια, υπερωρίες, δώρα, επιδόματα, αποζημιώσεις.

Επειδή όμως δεν είμαι τίποτα από όλα τα παραπάνω, θέλω να μην ξεχνάω και να μην αγνοώ, να μην μάθω να ανέχομαι, να μην συνηθίσω τον βούρκο τους, να μην τσιμπάω σε ανθρωπάκια με φτηνά λογύδρια, και ελπίζω σύντομα μαζί με πολλούς, να μετατρέψω το πείραμά τους σε παγκόσμιο εφιάλτη, στέλνοντάς τους στο διάολο.

Πάντα και για πάντα.
_________________
Θύμιος Καλαμούκης


* Η Φωτογραφία είναι από την ανάρτηση 

Με λένε Ελλάδα, 
είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!
Βρίσκομαι στην Ευρώπη! 
Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, 
έχω όμως το καλύτερο «οικόπεδο» στον πλανήτη…!




 έπεα.. μη πτερόεντα 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τραγούδι για τον έρωτα

Έχουν πολλά γραφτεί,
μα εκείνος θάναι πάντα νέος,
έρωτας... μοιραίος
στο πρώτο φιλί.

Υγρό το στόμα
αργά ανοίγει...
κι αιώνια λες θα ανασαίνει,
ζεστές ανάσες μ' απληστία
να ρουφάει,
νόημα κι ουσία να έχει η ζωή
φωτιάς φιτίλι η ψυχή...

Παντού... έρωτα θυμίζει.

Ορμητικά η άνοιξη απλώνει,
φρέσκο και τρυφερό,
της λεμονιάς το νέο φύλλο...

Τη πεταλούδα αναστατώνει
καθώς το σώμα του τεντώνει...

Κι όλα στις γλάστρες όλα τ' ανθισμένα...
στον ήλιο να στρέφονται,
από την έλξη μεθυσμένα.

Κι εσύ...
τη κιθάρα σου πιάνεις και μου λες,
''Το τραγούδι να γραφτεί...
καρδιές δυνατά θέλει να χτυπάνε
ματιές να κελαϊδάνε,
και σφιχτή την αγκαλιά...
με δύναμη να καίει...
_______________________
Κάθυ Ματαράγκα

 έπεα.. μη πτερόεντα 

Το Κάλεσμα

Ελάτε... άστρα, μείνετε για λίγη συντροφιά, στενό δρομάκι να φωτίσω, απόψε, και 'σεις κάστρα... μέσα να σφαλιστώ, οι καιροί να μη με πιάνουν πια, τις πύλες σας ανοίξτε,
θα μιλήσω και στα όνειρα, στο μύθο να με βάλουν, σ' ένα Πήγασο πάνω, να καλπάσω, με τα φτερά του να πετάξω, μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,
Ελάτε... σύννεφα, σκεπάστε με... η καταιγίδα να μη με φτάσει, την ασημένια τους κλωστή, απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη, να δεθώ σφιχτά με τη ζωή, μη χαθούμε [στου δρόμου τη στροφή.
Ελάτε... σειρήνες, μελωδικά να με μεθύσετε, με υποσχέσεις ψεύτικες, να με παραπλανήσετε, βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,
το λίκνισμα των κοράλλιων απ' της θάλασσας το χάδι, να κάνετε νανούρισμα γλυκό, τα μάτια μου να κλείσω, χρόνο να μη μετρώ... ________________________________

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Να σταματήσουμε να ''γυρίζουμε τον τροχό'' στο εργαστήριο 

Τι άλλο πρέπει να γίνει ακόμα για να ξεστραβωθούμε ?  Αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ... Αν δεν ξεστραβωθούμε τώρα... σ' αυτήν την άγρια συγκυρία, πιστεύει κανείς ότι θα το πράξουμε στην νηνεμία και στην ευμάρεια ? 
Θα ήταν ευεργετικό να ανατρέξουμε στην ''ιερή'' αλλά κακοποιημένη Ιστορία μας, για να δούμε ότι "γυρίζουμε έναν τροχό" εργαστηρίου, σαν σωστά πειραματόζωα,  ποιών ιθυνόντων άραγε....?

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αρχέγονη ''εφηβεία'' μας, που βρισκόμαστε χρόνια τώρα.... Αιώνες...

Είμαστε κρεμασμένοι,  "άψυχες μαριονέτες" λες,  στα χέρια άτεγκτων σκληρών αφεντάδων με έμπειρα χέρια να κρατούν τους "σταυρούς" με τα τα σχοινιά ...
Πολλούς βολεύει ο Ναρκωμένος Νους... Ένα ''λοβοτομημένο'' πνεύμα χρειάζεται τον Φανατισμό, την Ομαδοποίηση και τον Φόβο για να λειτουργήσει και να παράξει την υπακοή.
Εκπαιδεύεται να ΜΗΝ έχει κρ…