Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περιμένοντας τον νέο χρήστη



Χριστούγεννα του '16
Μόνη έστεκε, χορτασμένη,
στου ορίζοντα τη στρογγυλάδα
του κάδου η σιλουέτα
στον ανηφορικό τον δρόμο.

Ξέχειλος από την απληστία του
δεν μπορούσε πια να δεχτεί
ότι καινούργιο “άχρηστο”
θ' αποχωρίζονταν οι χρήστες.

     Ματιά να την προσέξει,
     ζήτησε μια αντανάκλαση
     που κοντά μου κύλησε,
     μα του παρκαρισμένου η ρόδα
     άκαρδα τη πορεία της φρενάρει.

     Ατίθαση μια πορτοκαλόχρυση
     χριστουγεννιάτικη μπάλα
     είχε ξεφύγει από σωρό στολίδια
     κάποιου χρήστη... άχρηστο πια βιος.

Σακούλες δραπέτες έχασκαν
γύρω του “ξεκοιλιασμένες”,
κάποιοι πήραν ότι τους ενδιέφερε..
ότι απομείνει, το γνωστό θα πάρει
δρόμο της χωματερής.

“Μα, πετάνε τα στολίδια
μες στα Χριστούγεννα ;”,
επίμονη, με βάζει χωρίς λόγο,
να σκεφτώ η απορία.

Από μια ανοιγμένη βαλίτσα
που χωρίς ντροπή έδειχνε
τη ξεφτισμένη ταπετσαρία της,
σκληρή ήρθε η απάντηση...

Στολίδια, ρούχα, αποφάγια,
χωρίς τάξη, μπερδεμένα
κι ορφανά τώρα κουβάρια,
για χρόνια προσεγμένα...

Του εφήμερου και του φθαρτού,
χαράς απομεινάρια,
άρρηκτα δεμένα,
με πόνου κατακάθια.

Προσπέρασα αργά... 
Θα βρούν άραγε νέο χρήστη ?

Θα προλάβουν αυτές τις γιορτές,
τα στολίδια, και φέτος,
σε δέντρο να στραφταλίσουν, 
ή εδώ τελειώνει και η δική τους η ζωή?

- Ευκαιρία...
Άστεγα και ορφανά στολίδια, 
δέντρου Χριστουγέννων, 
ζητούν νέο ιδιοκτήτη
για μια καινούργια αρχή...
πληροφορίες στο κάδο
στη διασταύρωση των οδών ... και ...
Προλάβετε”.

Λίγο πριν μπει το '17
______________________________________________
Κάθυ Ματαράγκα


 έπεα.. μη πτερόεντα 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τραγούδι για τον έρωτα

Έχουν πολλά γραφτεί,
μα εκείνος θάναι πάντα νέος,
έρωτας... μοιραίος
στο πρώτο φιλί.

Υγρό το στόμα
αργά ανοίγει...
κι αιώνια λες θα ανασαίνει,
ζεστές ανάσες μ' απληστία
να ρουφάει,
νόημα κι ουσία να έχει η ζωή
φωτιάς φιτίλι η ψυχή...

Παντού... έρωτα θυμίζει.

Ορμητικά η άνοιξη απλώνει,
φρέσκο και τρυφερό,
της λεμονιάς το νέο φύλλο...

Τη πεταλούδα αναστατώνει
καθώς το σώμα του τεντώνει...

Κι όλα στις γλάστρες όλα τ' ανθισμένα...
στον ήλιο να στρέφονται,
από την έλξη μεθυσμένα.

Κι εσύ...
τη κιθάρα σου πιάνεις και μου λες,
''Το τραγούδι να γραφτεί...
καρδιές δυνατά θέλει να χτυπάνε
ματιές να κελαϊδάνε,
και σφιχτή την αγκαλιά...
με δύναμη να καίει...
_______________________
Κάθυ Ματαράγκα

 έπεα.. μη πτερόεντα 

Το Κάλεσμα

Ελάτε... άστρα, μείνετε για λίγη συντροφιά, στενό δρομάκι να φωτίσω, απόψε, και 'σεις κάστρα... μέσα να σφαλιστώ, οι καιροί να μη με πιάνουν πια, τις πύλες σας ανοίξτε,
θα μιλήσω και στα όνειρα, στο μύθο να με βάλουν, σ' ένα Πήγασο πάνω, να καλπάσω, με τα φτερά του να πετάξω, μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,
Ελάτε... σύννεφα, σκεπάστε με... η καταιγίδα να μη με φτάσει, την ασημένια τους κλωστή, απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη, να δεθώ σφιχτά με τη ζωή, μη χαθούμε [στου δρόμου τη στροφή.
Ελάτε... σειρήνες, μελωδικά να με μεθύσετε, με υποσχέσεις ψεύτικες, να με παραπλανήσετε, βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,
το λίκνισμα των κοράλλιων απ' της θάλασσας το χάδι, να κάνετε νανούρισμα γλυκό, τα μάτια μου να κλείσω, χρόνο να μη μετρώ... ________________________________

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Να σταματήσουμε να ''γυρίζουμε τον τροχό'' στο εργαστήριο 

Τι άλλο πρέπει να γίνει ακόμα για να ξεστραβωθούμε ?  Αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ... Αν δεν ξεστραβωθούμε τώρα... σ' αυτήν την άγρια συγκυρία, πιστεύει κανείς ότι θα το πράξουμε στην νηνεμία και στην ευμάρεια ? 
Θα ήταν ευεργετικό να ανατρέξουμε στην ''ιερή'' αλλά κακοποιημένη Ιστορία μας, για να δούμε ότι "γυρίζουμε έναν τροχό" εργαστηρίου, σαν σωστά πειραματόζωα,  ποιών ιθυνόντων άραγε....?

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αρχέγονη ''εφηβεία'' μας, που βρισκόμαστε χρόνια τώρα.... Αιώνες...

Είμαστε κρεμασμένοι,  "άψυχες μαριονέτες" λες,  στα χέρια άτεγκτων σκληρών αφεντάδων με έμπειρα χέρια να κρατούν τους "σταυρούς" με τα τα σχοινιά ...
Πολλούς βολεύει ο Ναρκωμένος Νους... Ένα ''λοβοτομημένο'' πνεύμα χρειάζεται τον Φανατισμό, την Ομαδοποίηση και τον Φόβο για να λειτουργήσει και να παράξει την υπακοή.
Εκπαιδεύεται να ΜΗΝ έχει κρ…