Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι φορείς της σάρκας



     Με θράσος...
     σκάρωνες κανόνια
     κι εμείς, υπάκουα,
     σου φέρναμε τα βόλια,

     μετά τράβηξες το σπαθί
     ακόνισες και το μαχαίρι,
     βίαια και άπληστα
     εργάστηκε το χέρι,

           ''Έτσι γράφεται το έπος'',
           ...είπες,
          ''τι νόμισες... ; με προδοσία,
          έγκλημα και συνομωσία.
          Θρίαμβο, θάνατο και δόξα
          έχει κάθε νίκη...

          Αίμα χρειάστηκε άφθονο,
         αμαρτωλών κι αθώων,
         για να γραφτεί η Ιστορία''.

Ήσουν και 'σύ εκεί,
δεν έλειψα ούτε 'γώ... κι άλλοι πολλοί...
όλοι, όσοι, πιστέψαμε στην αυταπάτη,
του ''αλλιώτικου κόσμου'',
διψασμένα... σαν τυφλοί,
και με αφέλεια αφεθήκαμε,
στην απάτη και στη πλάνη

Θα παλεύαμε... λέει,
με νύχια και με δόντια,
όλοι μαζί,
Θα κραυγάζαμε... λέει,
όπλα να γίνουν οι κραυγές,
όλοι μαζί...

Να εμποδίζαμε τους Δυνατούς..
το πολεμικό τους νέφος,
περήφανο κι αυτό, σαν τον πολιτισμό τους,
να μην απλώσουν,

Θα σταματούσαμε... λέει,
την ανθρώπινη θυσία,
όλοι μαζί,
με αλληλεγγύη και αυτοθυσία,
στη φωτιά θα πέφταμε,
όλοι μαζί
να σώσουμε το βρέφος...

Ήσουν και 'σύ εκεί,
δεν έλειψα ούτε 'γώ... κι άλλοι πολλοί...
όταν αλλάξαμε πορεία,
όταν διαλέξαμε από δειλία,
το ρόλο του άπραγου και του αδύναμου,
αφήνοντας τους επόμενους,
να συνεχίσουνε τη μάχη,

Ήσουν και 'σύ εκεί...

        "Δυνατέ κατακτητή
        πόσο όπλα να παραχθούν
        χρειάζεται η οικονομία σου,
        πριν σου τελειώσουν οι λαοί
        που θα τα δοκιμάσεις ;

        πόσο πλούτο ''απολίτιστων'' χωρών
        θα χρειαστεί ακόμα να κλέψεις ;

        πόσο αίμα ακόμα θα χυθεί
        ένδοξε κοσμοκράτορα
        για να υπερισχύσεις ;"

Ήσουν και 'σύ εκεί,
δεν έλειψα ούτε 'γώ... κι άλλοι πολλοί
φορείς της σάρκας, μα τι κρίμα,
νάναι άδειοι περιεχομένου.

Τα εγκεφαλικά σου κύτταρα 
αχρηστευμένα πια καλώδια
για κρίση και αντίδραση
της σάρκας άπληστε φορέα...
__________________________________
Κάθυ Ματαράγκα


 έπεα.. μη πτερόεντα 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τραγούδι για τον έρωτα

Έχουν πολλά γραφτεί,
μα εκείνος θάναι πάντα νέος,
έρωτας... μοιραίος
στο πρώτο φιλί.

Υγρό το στόμα
αργά ανοίγει...
κι αιώνια λες θα ανασαίνει,
ζεστές ανάσες μ' απληστία
να ρουφάει,
νόημα κι ουσία να έχει η ζωή
φωτιάς φιτίλι η ψυχή...

Παντού... έρωτα θυμίζει.

Ορμητικά η άνοιξη απλώνει,
φρέσκο και τρυφερό,
της λεμονιάς το νέο φύλλο...

Τη πεταλούδα αναστατώνει
καθώς το σώμα του τεντώνει...

Κι όλα στις γλάστρες όλα τ' ανθισμένα...
στον ήλιο να στρέφονται,
από την έλξη μεθυσμένα.

Κι εσύ...
τη κιθάρα σου πιάνεις και μου λες,
''Το τραγούδι να γραφτεί...
καρδιές δυνατά θέλει να χτυπάνε
ματιές να κελαϊδάνε,
και σφιχτή την αγκαλιά...
με δύναμη να καίει...
_______________________
Κάθυ Ματαράγκα

 έπεα.. μη πτερόεντα 

Το Κάλεσμα

Ελάτε... άστρα, μείνετε για λίγη συντροφιά, στενό δρομάκι να φωτίσω, απόψε, και 'σεις κάστρα... μέσα να σφαλιστώ, οι καιροί να μη με πιάνουν πια, τις πύλες σας ανοίξτε,
θα μιλήσω και στα όνειρα, στο μύθο να με βάλουν, σ' ένα Πήγασο πάνω, να καλπάσω, με τα φτερά του να πετάξω, μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,
Ελάτε... σύννεφα, σκεπάστε με... η καταιγίδα να μη με φτάσει, την ασημένια τους κλωστή, απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη, να δεθώ σφιχτά με τη ζωή, μη χαθούμε [στου δρόμου τη στροφή.
Ελάτε... σειρήνες, μελωδικά να με μεθύσετε, με υποσχέσεις ψεύτικες, να με παραπλανήσετε, βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,
το λίκνισμα των κοράλλιων απ' της θάλασσας το χάδι, να κάνετε νανούρισμα γλυκό, τα μάτια μου να κλείσω, χρόνο να μη μετρώ... ________________________________

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Να σταματήσουμε να ''γυρίζουμε τον τροχό'' στο εργαστήριο 

Τι άλλο πρέπει να γίνει ακόμα για να ξεστραβωθούμε ?  Αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ... Αν δεν ξεστραβωθούμε τώρα... σ' αυτήν την άγρια συγκυρία, πιστεύει κανείς ότι θα το πράξουμε στην νηνεμία και στην ευμάρεια ? 
Θα ήταν ευεργετικό να ανατρέξουμε στην ''ιερή'' αλλά κακοποιημένη Ιστορία μας, για να δούμε ότι "γυρίζουμε έναν τροχό" εργαστηρίου, σαν σωστά πειραματόζωα,  ποιών ιθυνόντων άραγε....?

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αρχέγονη ''εφηβεία'' μας, που βρισκόμαστε χρόνια τώρα.... Αιώνες...

Είμαστε κρεμασμένοι,  "άψυχες μαριονέτες" λες,  στα χέρια άτεγκτων σκληρών αφεντάδων με έμπειρα χέρια να κρατούν τους "σταυρούς" με τα τα σχοινιά ...
Πολλούς βολεύει ο Ναρκωμένος Νους... Ένα ''λοβοτομημένο'' πνεύμα χρειάζεται τον Φανατισμό, την Ομαδοποίηση και τον Φόβο για να λειτουργήσει και να παράξει την υπακοή.
Εκπαιδεύεται να ΜΗΝ έχει κρ…