Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μη γυρίζεις τη πλάτη σου


Το μισό από το κακό που... 
γίνεται στον κόσμο 
γίνεται από ανθρώπους που θέλουν 

να αισθανθούν σπουδαίοι. 
Δεν έχουν την πρόθεση να κάνουν κακό.
Απλά το κακό δεν τους απασχολεί.
____ Τόμας Στερνς Έλιοτ

   Ε... Κόσμε...

Δεν ήθελα να βλέπω...
όμως τόκανα... φώναζα
έγκλημα πως είναι,
μα κανείς δεν άκουγε,
λείπαμε απ' τον κόσμο σου.

Κι ήσουνα παιδί
ζεστή καρδιά, μάτια υγρά
μια φούχτα άνθρωπος
αθώος, μόνος, τρυφερός,
μα όχι ίσος, δυστυχώς
θα τιμωρηθείς... βαριά !

Ε... Κόσμεεεε...
τη καρδιά σου φανάρι άναψε
να διώξεις το σκοτάδι...
των υπάνθρωπων η 'πεθυμιά
είναι να στραβωθούμε...

Ε... Κόσμεεεε...
τ' αυτιά σου κλείσε, μόνο της ψυχής
άκου τη μουσική να παιανίζει
οι προσταγές απ' τα κανόνια,
είναι να κουφαθούμε..

Ε... Κόσμεεεε...
Ζήσε ότι σου δόθηκε στον χρόνο,
δίπλα σου, σιωπηλές στέκουν,
και να τις επιλέξεις περιμένουν,
η συμπόνια κι η ελπίδα...
της οθόνης η πληροφορία
θέλει να σφαχτούμε....

Ε... Κόσμεεεε... είναι στο χέρι σου,
μη σβήνεις τ' αστέρια
[απ' των παιδιών το παραμύθι,
άκουσε το κάλεσμά τους
                             [και προσδέσου
να απολαύσεις το ταξίδι
                                 [αφέσου...
_____________________________
Κάθυ Ρ. Ματαράγκα, 



 έπεα.. μη πτερόεντα 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τραγούδι για τον έρωτα

Έχουν πολλά γραφτεί,
μα εκείνος θάναι πάντα νέος,
έρωτας... μοιραίος
στο πρώτο φιλί.

Υγρό το στόμα
αργά ανοίγει...
κι αιώνια λες θα ανασαίνει,
ζεστές ανάσες μ' απληστία
να ρουφάει,
νόημα κι ουσία να έχει η ζωή
φωτιάς φιτίλι η ψυχή...

Παντού... έρωτα θυμίζει.

Ορμητικά η άνοιξη απλώνει,
φρέσκο και τρυφερό,
της λεμονιάς το νέο φύλλο...

Τη πεταλούδα αναστατώνει
καθώς το σώμα του τεντώνει...

Κι όλα στις γλάστρες όλα τ' ανθισμένα...
στον ήλιο να στρέφονται,
από την έλξη μεθυσμένα.

Κι εσύ...
τη κιθάρα σου πιάνεις και μου λες,
''Το τραγούδι να γραφτεί...
καρδιές δυνατά θέλει να χτυπάνε
ματιές να κελαϊδάνε,
και σφιχτή την αγκαλιά...
με δύναμη να καίει...
_______________________
Κάθυ Ματαράγκα

 έπεα.. μη πτερόεντα 

Το Κάλεσμα

Ελάτε... άστρα, μείνετε για λίγη συντροφιά, στενό δρομάκι να φωτίσω, απόψε, και 'σεις κάστρα... μέσα να σφαλιστώ, οι καιροί να μη με πιάνουν πια, τις πύλες σας ανοίξτε,
θα μιλήσω και στα όνειρα, στο μύθο να με βάλουν, σ' ένα Πήγασο πάνω, να καλπάσω, με τα φτερά του να πετάξω, μακρινό ταξίδι με τη φαντασία,
Ελάτε... σύννεφα, σκεπάστε με... η καταιγίδα να μη με φτάσει, την ασημένια τους κλωστή, απ' τα φεγγάρια τα ολόγιομα ψηλαφιστά, να βρώ την άκρη, να δεθώ σφιχτά με τη ζωή, μη χαθούμε [στου δρόμου τη στροφή.
Ελάτε... σειρήνες, μελωδικά να με μεθύσετε, με υποσχέσεις ψεύτικες, να με παραπλανήσετε, βυθίστε με.. τ' άσκημά μου να ξεχάσω,
το λίκνισμα των κοράλλιων απ' της θάλασσας το χάδι, να κάνετε νανούρισμα γλυκό, τα μάτια μου να κλείσω, χρόνο να μη μετρώ... ________________________________

Ο Ναρκωμένος Νους δεν έχει κρίση, είναι προβλέψιμος και γι αυτό πολύ βολικός

Να σταματήσουμε να ''γυρίζουμε τον τροχό'' στο εργαστήριο 

Τι άλλο πρέπει να γίνει ακόμα για να ξεστραβωθούμε ?  Αν δεν γίνει τώρα δεν θα γίνει ποτέ... Αν δεν ξεστραβωθούμε τώρα... σ' αυτήν την άγρια συγκυρία, πιστεύει κανείς ότι θα το πράξουμε στην νηνεμία και στην ευμάρεια ? 
Θα ήταν ευεργετικό να ανατρέξουμε στην ''ιερή'' αλλά κακοποιημένη Ιστορία μας, για να δούμε ότι "γυρίζουμε έναν τροχό" εργαστηρίου, σαν σωστά πειραματόζωα,  ποιών ιθυνόντων άραγε....?

Μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αρχέγονη ''εφηβεία'' μας, που βρισκόμαστε χρόνια τώρα.... Αιώνες...

Είμαστε κρεμασμένοι,  "άψυχες μαριονέτες" λες,  στα χέρια άτεγκτων σκληρών αφεντάδων με έμπειρα χέρια να κρατούν τους "σταυρούς" με τα τα σχοινιά ...
Πολλούς βολεύει ο Ναρκωμένος Νους... Ένα ''λοβοτομημένο'' πνεύμα χρειάζεται τον Φανατισμό, την Ομαδοποίηση και τον Φόβο για να λειτουργήσει και να παράξει την υπακοή.
Εκπαιδεύεται να ΜΗΝ έχει κρ…