Είμαι εδώ ή εκεί ;


* Επετειακό όλων των ''ειρηνευτικών επεμβάσεων'',
στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη... στη Συρία... στο... ;
                       

Kάθε μέρα κι άλλο ''καραβάνι''...
στη κορνίζα του γυάλινου κόσμου.
Κάθε μέρα...
Σιγά σιγά συνηθίζεις και αυτό,
όλα τα συνηθίζεις...
Φαντάσου να χυθούν έξω από το γυαλί...

Πνίγεσαι...
Σαν να σου σφίγγουν το λαιμό,
απ' τη γυάλινη σφαίρα μαγνητισμένη...
πνίγεσαι... μπροστά της καθισμένη.

Τώρα σ' έχει απορροφήσει
Τώρα σ' έχει κατακτήσει...
Συνέρχεσαι... Ταράζεσαι...

''Δεν είναι ταινία'' λές μέσα σου με τρόμο,
''Δ ε ν εί ν αι τ αι ν ί α...''
επαναλαμβάνεις ξανά και ξανά
Αρχίζεις να κρυώνεις... ιδρωμένη,
κι αναρωτιέσαι...

''Είμαι εδώ ή εκεί ;''
Αν είμαι εδώ, δεν ''μετέχω'',
είμαι θεατής, ένας ακόμα,
ποιός ξέρει πόσοι βλέπουν ότι κι εγώ ;

Κι αν όμως κάνω λάθος ;
αν είμαι εκεί... ; αν είναι παραίσθηση
που ο φόβος μου δημιουργεί,
για να νιώσω ασφαλής,
ανάμεσα τους...;
ανάμεσα στα χαλάσματα...
ανάμεσα στο τρόμο, στο θάνατο...
στα παιδιά... τα πληγωμένα...
τα διαμελισμένα...
τα νεκρά δίπλα σε κείνα...
που δεν είναι ακόμα !

Κάθε μέρα άλλο...  
Είναι, της ένδοξης υπερατλαντικής ντροπής 
                                                       [το καραβάνι.   _____________________________________
Κάθυ Ρ. Ματαράγκα

 * Επετειακό όλων των ''ειρηνευτικών επεμβάσεων'',
   στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ,
   στη Λιβύη... στη Συρία... στο... ;


 έπεα.. μη πτερόεντα 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διάβα να γίνει το νερό

Το τελευταίο βλέμμα

Γυναίκα